பளீரென சிரிக்கும் வசந்த காலம்
போலிருக்கும் உன் பேச்சு.
இப்போதோ உறைந்து போன குளத்தின் மீது சிறுவர்
விட்டெறிந்த கற்கள் போல கனக்கிறது உன் மௌனம்.
எப்பொழுது பனி இளகும் என காத்திருக்கிறேன்.
Tuesday, May 09, 2006
குளிர்காலம்
Posted by
நாகு (Nagu)
at
5:23 PM
Labels: குளிர்காலம் கவிதை
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
புதிய பதிவரே வருக. வாழ்த்துக்கள்.
புதிய பதிவரே வருக , பதிவுகள் பல தருக.
Post a Comment